گفت هم بی ادبی هم لوسی

                  گفتم گنهم چیست ربودم بوسی               

   گفت لب، ول کردی و لپ می بوسی

   کودک که بودم مي خواستم دنيا را تغيير بدهم

   وقتي بزرگتر شدم متوجه شدم

   که دنيا خيلي بزرگ است من بايد کشورم را تغيير بدم

   بعد ها کشورم را هم بزرگ ديدم و تصميم گرفتم

    شهرم را تغيير دهم . در سالخوردگي تصميم گرفتم

    خانواده ام را متحول کنم .

   اينک من در آستانه مرگ هستم مي فهمم که

    اگر روز اول خودم را تغيير داده بودم

    شايد مي توانستم دنيا را هم تغيير دهم

                          که خیلی دوستت داره ،

  وقتی نا امید شدی به یاد بیار کسی رو

                          که تنها امیدش تویی .

  وقتی ساکت شدی به یاد بیار کسی رو

                          که به شنیدن صدای تو محتاجه

   او چه می دانست که غم من تنهایی است.

   نه غم تنهایی ولی اگر غم هم مرا تنها می گذاشت،

   در سکوت تنها می ماندم ای سکوت صدایم کن

   تنها تو از صدای دلم آگاهی وتو ای غم مرا رها کن

   که غم من از هجر نیست و سکوتم نه از تنهایی

    که رفیقم فقط تنهایی است غم من آن است

اشک‌ عاشق‌ مزّه‌ گل‌ چشمه‌های‌ نوش‌ داشت

‌  یک‌ نوازش‌ می‌زد آتش‌ بر دل‌ هر بی‌قرار

یک‌ سخن‌، پویائی‌ یک‌ بستر گل‌ پوش‌ داشت‌

 خنده‌ها بوی‌ خوش‌ عشق‌ و محبت‌ داشتند

چشمها گیرائی‌ یک‌ چشمه‌ خودجوش‌ داشت

‌ ای‌ که‌ آغوشت‌ ز سردی‌ می‌زند پهلو به‌ غم‌

یاد آن‌ روزی‌ که‌ آغوشت‌ تب‌ آغوش‌ داشت‌

                    ·رفتي و بي تو دلم پر درده

                     ·پاييزه قلبم ساكت و سرده

                     ·كا شكي ميديدي بي تو چه سرده

   سالي گذشته است 

   ز ان ماجري كه عشق من و او از آن شكفت 

   زان شام ها كه شعر فريباي من شنيد .

   در آن شب اميد .

   چشمان او به سبزي مرداب سبز بود .

   در گوش من ترانه نيزار مي سرود

   آغوش مهر او

   گرماي بيكرانه ظهر كوير داشت .

   زان ماجراي تلخ

    سالي گذشته است

    با آنكه داستان من و او كهن شده است .

    با آنكه دوستدار شكارم ، ولي هنوز

    هرگاه بر كرانه مرداب مي رسم ،

    با تير سينه سوز

    مرغابيان وحشي آن را نمي زنم .
........................

   در آن شب اميد

   چشمان او به سبزي مرداب سبز بود !